இந்திய இலக்கிய வரலாற்றில் அழியாத தடம் பதித்த மகத்தான கவிஞர்களில் ஒருவர் ரவீந்திரநாத் தாகூர். கவிஞர், எழுத்தாளர், தத்துவஞானி, இசையமைப்பாளர், கல்வியாளர் என பல துறைகளில் திறமை வெளிப்படுத்திய அவர், இந்தியாவின் பண்பாட்டு பெருமையாகக் கருதப்படுகிறார். மனித நேயம், இயற்கை, ஆன்மிகம் மற்றும் சமூக சிந்தனைகளை தனது படைப்புகளில் அழகாக வெளிப்படுத்தியவர் தாகூர்.

1861ஆம் ஆண்டு மே 7ஆம் தேதி கல்கத்தாவில் பிறந்த தாகூர், சிறுவயதிலிருந்தே இலக்கியத்தில் ஆழ்ந்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். பாரம்பரிய கல்வியை விட சுய கற்றலையே விரும்பிய அவர், உலக இலக்கியங்களையும் இசையையும் ஆர்வத்துடன் கற்றார். இளம் வயதிலேயே கவிதைகள் எழுதத் தொடங்கிய அவர், பின்னர் இந்திய இலக்கியத்தின் முக்கியமான குரலாக உயர்ந்தார்.

தாகூரின் புகழை உலக அரங்கிற்கு கொண்டு சென்ற படைப்பு “கீதாஞ்சலி” ஆகும். மனித உணர்வுகளையும் இறைநம்பிக்கையையும் ஆழமாக வெளிப்படுத்திய இந்த கவிதைத் தொகுப்புக்காக அவர் 1913ஆம் ஆண்டு நோபல் பரிசு பெற்றார். இதன் மூலம் நோபல் பரிசு பெற்ற முதல் ஆசிய எழுத்தாளராக அவர் வரலாற்றில் இடம்பிடித்தார். அவரது எழுத்துகள் எளிமையாக இருந்தாலும், அதில் ஆழமான வாழ்க்கை உண்மைகள் மறைந்திருந்தன.

கவிதைகளுக்கு அப்பாலும், தாகூர் கல்வித் துறையிலும் பெரும் பங்களிப்பு செய்தார். மாணவர்கள் சுதந்திரமாக சிந்திக்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அவர் “சாந்திநிகேதன்” கல்வி நிலையத்தை நிறுவினார். இயற்கையோடு இணைந்த கல்வி முறையை அவர் ஊக்குவித்தார். அறிவு என்பது புத்தகங்களுக்குள் மட்டும் இல்லாமல் வாழ்க்கையின் அனுபவங்களிலும் உள்ளது என்பதை அவர் வலியுறுத்தினார்.

இன்றும் ரவீந்திரநாத் தாகூரின் சிந்தனைகளும் படைப்புகளும் உலக மக்களை ஊக்குவித்து வருகின்றன. மனித நேயம், அன்பு, அமைதி ஆகியவற்றை போதித்த அவரது கவிதைகள் காலத்தை கடந்தவை. இலக்கியத்தின் மூலம் மனிதர்களின் இதயங்களை இணைத்த மகத்தான சிந்தனையாளர் என்ற பெருமை என்றும் அவருக்கே உரியது.